Osiem

"Gdy cię widzę, nie wzdycham, nie płacze 

Nie tracę zmysłów, kiedy cię zobaczę,

Jednakże, gdy cię długo nie oglądam.

Czegoś mi brakuje, kogoś widzieć żądam 

I tęskniąc sobie zadaje pytanie,

Czy to jest przyjaźń, czy to jest kochanie?"

<WŁĄCZ>

Pocałowałam go ale się nie poruszył Ma twardy sen.-pomyślałam, więc pocałowałam go jeszcze raz. Wtedy złapał mnie w pasie i wciągnął pod kołdrę i zaczął łaskotać. 

-Oszust!-wierciłam się i śmiałam
-Lubie takie pobudki!-powiedział uśmiechając się
-Nie lubię łaskotek!-odpowiedziałam tym samym.
-A ja nie lubię jak się ślinicie!-wtrąciła swoje trzy grosze Majka
-A ja nie lubię ciebie!-Powiedział poważnie Zbyszek
-Okey to już było chamskie Zbysiu!-powiedziałam stając w obronie Mai
-Spokojnie! Przecież on już taki jest!-powiedziała Kowalik zaczynając kłótnię, której za nic w świecie nie dało się przerwać. Postanowiłam więc nie przeszkadzać. Jeszce by mi się dostało za niewinność. Wyszłam z pokoju. Nawet nie zauważyli, że to zrobiłam, tak byli pochłonięci kłóceniem się. Mam już ich dość. Ile czasu można ze sobą drzeć koty? Ja wiem jaka Majka potrafi być irytująca, ale przecież nikt nie jest idealny!! I musimy to tolerować!
-Znów??-jęknęła Iwona, kiedy siadałam koło niej na kanapie
-Nie znów tylko jeszcze...-odpowiedziałam tym samym-gdzie wszyscy?-dodałam już normalnym głosem
-Resoviacy pojechali do domu, a reszta siedzi w ogrodzie i leczy kaca.-powiedziała wskazując głową w stronę otwartych drzwi, przez które właśnie wszedł Zagumny
-A oni co?? Pogawędkę urządzili?-zapytał
-Tak, wiesz muszą się wymienić spostrzeżeniami na swój temat.-powiedziała już trochę zła na nich
-Aha i postanowili to zrobić, tak, żeby każdy usłyszał?-zironizował
-Mniej więcej.-odpowiedziałam
-A nie wiesz może jak ich uciszyć?-zapytał siadając kolo mnie
-Wiem!-powiedziałam już na makasa wkurzona. Wstałam z kanapy i ruszyłam pewnym krokiem na górę.
Kiedy byłam już przed pokojem z impetem otworzyłam drzwi i bez chwili zastanowienia powiedziała co myślę na temat tych ich kłótni.
-Cisza!!!!!W dupie mam co o sobie myślicie! Nie obchodzi mnie czy się lubicie czy nie! Ale do jasnej cholery jesteście dla mnie ważni i macie się tolerować! No ile czasu można się kłócić? Czy wy jesteście normalni? Jedno lepsze od drugiego! Jeszcze trochę a się pozabijacie! Tak samo i do ciebie Rouzier-powiedziałam do wchodzącego do pokoju siatkarza-Ma być spokój, bo jak nie to was gołymi rękoma powieszę za jaja!-powiedziałam do chłopaków-a dla ciebie znajdę taką torturę, że się będę smażyć w piekle-powiedziałam i wyszłam nie czekając na nic.
Wróciłam z powrotem do salonu, gdzie zgromadziła się liczna grupka siatkarzy.
- Lilka! Kochanie nasze! Powiedz mi coś ty zrobiła, że się zamknęli?-krzyknął uradowany Zagumny.
-Rozstrzelałam.-zażartowałam
-Wiedziałem, że do tego dojdzie!-Odpowiedział wiśniewski
-Ty Wiśnia się nie odzywaj, bo ci jeszcze pestka wyleci!-powiedział poważnie Zagumny, Łukasz nic nie odpowiedział tylko fuknął coś pod nosem i sobie poszedł.
-Biedny teraz się zamknie w sobie...-zaczęłam ale Paweł mi przerwał
-Mniejsza o większość. Musimy się zbierać.-powiedział, a do pokoju wparowali po kolei Zbyszek, Tośka i Majka.
-Przepraszamy...-powiedzieli równo.
-Już więcej nie będziemy się kłócić.-powiedziała Majka.
-Tak??-uniosłam ze zdziwienia brwi-Coś wam nie wierzę...-dodałam
-Naprawdę!!-krzyknęli
-Słowo harcerza?-zapytałam Majki
-Słowo!-powiedziała
-Okey.-powiedziałam- ale wy naprawdę musicie już jechać??-zrobiłam smutną minkę
-Musimy ale na pocieszenie zostawimy ci Tośkę.-powiedział radośnie Zagumny- w końcu się go pozbędziemy!-zaklaskał w dłonie
-No chyba nie!-zaprotestowałam-ja chce od niego odpocząć!-dodałam
-Chyba nie będziesz miała okazji.-powiedział Antonin i zmarkotniał
-Czy ja o czymś nie wiem?-zapytałam się go
-To długa historia...potem ci powiem!-powiedział
-Okey no to jak ja mam to rozumieć-?zapytałam lekko zdezorientowana
-A no tak, że zostaje w Kędzierzynie.-powiedział Antonin
-O nie!-powiedział Ignaczak-Zostajesz tutaj !
-O nie!-powiedziałam-Wynocha do Francji!!!
-O nie!-powiedział Iwona-No chyba go nie zostawisz samego?-zapytała
-A założymy się?-zapytałam
-O nie ja się z tobą nie zakładam!-powiedziała
-Ej wy tak gadu gadu, a oni sobie pojechali.-powiedział Zibi.-Ja bym chciał zostać, ale muszę załatwić kilka spraw i zaczynam pakować się do spały.-powiedział, pocałował mnie, pożegnał się z resztą i poszedł sobie.
-Wiesz ja to pójdę się jeszcze dopakować i ten no....pa-powiedziała i poszła
-No to zostaliśmy we czwórkę.-powiedziałam
-E błąd zostaliście we dwójkę.-powiedział Ignaczak- my jedziemy po dzieciaki do rodziców-powiedział
-No to cześć-powiedziałam kiedy wychodzili.-Zostaliśmy sami-te słowa skierowałam do Francuza- teraz mi powiesz czemu nie pojechałeś z chłopakami?-zapytałam siadając koło niego na kanapie
-Nie powołali mnie.-powiedział ze smutną minką
-Ej głowa do góry!-powiedziałam przytulając go-Wszystko będzie okey. Jeszcze im pokarzesz, co stracili. Jeszcze będą sobie pluć w brodę, że nie powołali takiego świetnego siatkarza jak ty.-powiedziałam gestykulując i mając nadzieję, że w jakikolwiek sposób rozweselę siatkarza. Choć w najmniejszym stopniu.
-Cuda się nie zdarzają..-westchnął
-Pierdolisz jak stary piernik!-powiedziałam zbulwersowana-Jakim cudem w tak młodym człowieku może być tak mało energii do życia??-wstałam z kanapy-Albo się pozbierasz w kupę, albo ci skopię dupę!-zagroziłam
Moje groźby przyniosły skutek i Tośka powoli się rozweselał i zapominał. Wieczorem przyjechali Ignaczakowie z dzieciakami. Fajne dzieciaki sobie Igła zrobił. Pobawiłam się troszkę z nimi i zaraz poszalm spać. Jutro mamy wracać do Kędzierzyna. Jak mi się nie chce....



*****************************
PRZEPRASZAM!!!!! więcej się taka obsuwa nie powtórzy! Na przeprosiny rozdział całkiem długi, Ale jakościowo le le le W piątek rozdział powinien pokazać się już normalnie. Chyba, że blogger spróbuje zrobić mi psikusa, ale wtedy to go tak udupię, że głowa mała! Ocenę pozostawiam wam misiaczki no to do piątku :D :****

Siedem

W dolinie płynie rzeka,

Z oka płynie łza,

Nie pytaj kto cie kocha,

Bo to zawsze będę ja.

<WŁĄCZ>

Po ostatnim punkcie podeszłam do zawodników z Kędzierzyna żeby ich pocieszyć. Nawet dobrze mi to poszło. Najgorzej było z Antoninem. Zwalał całą winę na siebie, a to wcale nie była prawda. Przecież w siatkówce winę ponosi cały team! I skutecznie przetłumaczył mu to Zagumny, który powiedział, że jak jeszcze raz tak powie to mu wpierdoli! Jak słowo daje On tak powiedział! Ja go nie poznaję. Kiedyś był taki spokojny i małomówny. A teraz jest zdolny do wszystkiego! 

Podeszłam do chłopaków z Resovi. Nawet mnie nie zauważyli. Nic dziwnego w takim przypływie emocji... 

Miałam już sobie iść ale za rękę złapał mnie Zbyszek.

-A ty gdzie?-zapytał 

-Skoro mnie nie zauważasz to sobie idę.-pociągnęłam teatralnie nosem i chciałam iść dalej, ale mnie zatrzymał.

-Nie tak szybko!--powiedział i odkręcił mnie przodem do siebie-A gdzie jakieś gratulacje, byłeś świetny?-zapytał

-Gratulacje.-poklepałam go po ramieniu i ruszyłam w stronę mojej drużyny. Dogonił mnie dogonił i zapytał

-A gdzie ta  druga cześć, byłeś świetny?-zapytał obrażony 

-Wiesz rodzice nauczyli mnie, żebym nie kłamała.-powiedziałam poważnie. Lecz kiedy zobaczyłam minę Bartmana, wybuchnęłam śmiechem. 

-Osz ty!-powiedział i zaczął mnie łaskotać. Kiedy skończył pocałował mnie długo i namiętnie. czułam się przy nim bezpiecznie i chciałam, żeby było już tak na zawsze.

Nie wiedziałam, jak się wtedy myliłam.

-Okey to co? Leć się przebierać!-poklepałam go po tyłku 

-No okey...-powiedział niezadowolony ale poszedł 

Ceremonii opisywać nie będę. Ale powiem jedno byłam dumna z moich chłopców, że tak daleko zaszli i choćby nie wiem co mówili zdania nie zmienię. Po ich minach było widać, że nie są zbytnio zadowoleni z tego, że przegrali i gdzieś w ich podświadomości jest myśl, że mogli zrobić więcej. 

Ale najważniejsze jest, że walczyli do samego końca.

Zaraz po ceremonii  postanowiliśmy jechać do Ignaczaków. Tak jak mówili chłopaki pojechaliśmy ich autobusem. Było bardzo wesoło.

-Jesteśmy na miejscu!-krzyknął Igła
-On coś bierze.-stwierdził Gacek
-Żadna nowość...odpowiedziałam
-Zapraszam!-Ignaczak machał rękami jak szalony. Z nim jest coś nie tak i ja się dowiem co!

Na imprezie jak to na imprezie, dużo śmiechu i wódki...Skutki takich imprez są straszne! Boli głowa...w zasadzie to wszystko cię boli...ach szkoda gadać ja na szczęście dużo nie piłam i nie miałam takich problemów czego nie mogłam powiedzieć o pozostałych. Już nawet nie wracali do hotelu. Tylko porozkładali się gdzie się dało...Dosłownie... Jak się obudziłam to przeżyłam szok! Antonin spał przytulony do Majki! Musiałam to uwiecznić moją lustrzanką, tak na pamiątkę. Przecież oni nigdy nie przebywali w tak bliskiej odległości strefa rażenia minimum 2 metry. Ja nie wiem jak ja z nimi wytrzymam...
Przeszłam do następnego pokoju, w korytarzu mijając kilku zawodników Asseco i dwóch z Zaksy. Zahaczając o łazienkę zobaczyłam śpiącego w wannie Zagumnego... no comment....Też zrobiłam zdjęcie.
Dalej było już były normalne pozy i widoki. Ale też zrobiłam kilka zdjęć.
Skoro się obudziłam to postanowiłam trochę ogarnąć, żeby potem Iwona nie musiała wszystkiego sama sprzątać.
Ogarnęłam już kuchnie, przedpokój i ogród kiedy obudziła się Majka. Z czego to wywnioskowałam? A no z tego, że zaczęła piszczeć na cały dom, a potem jakby tego było mało zaczęła krzyczeć coś w stylu, że nie wyjdzie z łazienki przez cały dzień...Jak dzieci, jak dzieci...
-Że aż tak źle wyglądam?-zapytał Antonin kiedy wszedł do kuchni
-No coś ty...wyglądasz jeszcze gorzej!-poklepałam go po ramieniu i ruszyłam na górę. Majka obudziła wszystkich, oprócz Zbyszka. Zaoszczędziła mi sporo czasu. Byłam jej mega wdzięczna. Udałam się do pokoju, w którym spa;l Zbyszek i pocałowałam go. Tak na miły początek dnia.


********************************
Na samym początku chciałam przeprosić za błędy, że taki krótki i że tak późno.
Ale coś mi blogger szwankuje :/ No ale najważniejsze, że już jest :D Następny postaram się, żeby był dłuższy i lepszej jakości...bo ten nie zachwyca. Zapraszam też na drugiego bloga :) Czekam na szczerą opinię :D
Do następnego Ysia :D

Sześć

Jak lecieć to do Słońca 

Jak tęsknić- to bez końca

Jak całować- to serdecznie

A jak kochać- to już wiecznie

Rozdział powstał przy tej piosence

Moja znajomość ze Zbyszkiem  zaczęła się półtorej roku temu. Mieszkałam już wtedy w Kędzierzynie i przyjaźniłam się z Antoninem. Jako, że byłam jego przyjaciółką stwierdził, że muszę chodzić na jego mecze i nie ma innej opcji. No i zaczęłam chodzić. Na jednym z meczy dostałam piłką w głowę podczas rozgrzewki, Jak się okazało był to Zbyszek, którego bardzo dobrze kojarzyłam z parkietów PlusLigi. Przeprosił mnie mówiąc, że to przez przypadek...powiedźmy, że uwierzyłam.Po meczu zaprosił mnie na kawę no i tak się stało, że się zaprzyjaźniliśmy, no ale jak już zdążyliście zauważyć przerodziło się to w coś więcej no i tak pozostało do dziś czyli jesteśmy już ze sobą półtorej roku. Jest nam ze sobą dobrze choć on jest tam a ja tu, ale dajemy radę. Ja niestety nie mogę wrócić do Rzeszowa, ponieważ za dużo tam wycierpiałam. Co prawda jeżdżę tam do mamy i przyjaciółki ale wtedy wracają przykre wspomnienia, których staram się unikać jak ognia.
Ale wracając do rzeczywistości. Jestem już w swoim pokoju i mogę się kłaść spać. Jutro tylko odprawa przedmeczowa i w końcu tak długo wyczekiwany przez kibiców mecz.


Obudził mnie budzik o 7.30. Ubrałam się w dresy, w których cały sztab szkoleniowy wygląda jak wojsko.No ale cóż...taka praca..mi i tak się upiekło ponieważ zabrakło im dresów (so fuck you)
i mogę założyć szorty.
Dzisiaj na dworze jest gorąco i pomyśleć, że już kwiecień. Już niedługo zgrupowania reprezentacyjne i mecze. Nie wiem jak wytrzymam bez Zbyszka. Przecież na co dzień i tak się rzadko widujemy :D
Więc wielkiej różnicy nam nie powinno zrobić...
Ubrana w szorty i tą ohydną bluzkę ruszyłam na śniadanie, jakoś nie za specjalnie miałam ochotę na jedzenie, dlatego nalałam sobie szklankę soku.
Jakoś nie za specjalnie chciałam rozmawiać, z siatkarzami, a raczej nie chce ich rozpraszać przed tak ważnym meczem. Dlatego udałam się z powrotem do swojego pokoju i przesiedziałam tam do godziny 10.30. Słuchałam muzyki, pisałam ze Zbyszkiem i Majką. O 10.35 byłam już w sali konferencyjnej i słuchałam jakże nudnej taktyki, pod stołem sms-ując z Majką i ustalając ostatnie szczegóły jej przeprowadzki. nawet nie macie jak się cieszę, że będzie ze mną mieszkać. No ale jak już sobie pomyślę, przez co będę przechodziła, kiedy Majka spotka się z Antoninem...
Odprawa minęła dość szybko i około godziny 14.06 Byliśmy wolni mecz jest około 17 więc udaliśmy się na lekki obiad. Cały czas byłam zła na sznurowadła za tą akcję z wanną, a niech się trochę pomęczy, a co!

Ok 16 wyjechaliśmy z hotelu. Po 15 min chłopcy byli już w szatki, przebierając się, a ja usadowiłam się wygodnie na ławeczkach koło boiska. Czekałam cierpliwie aż mecz się rozpocznie. W międzyczasie rozmawiałam trochę ze Zbyszkiem i Igłą.
-A to co schadzki z wrogiem?-zmrużył oczy Zagumny. -Cześć chłopaki.-dodał po chwili uśmiechając się
-No cześć!-Zawołał Igła
-On jest jakiś nadpobudliwy...-szepnął do mnie Zagumny
-Żadna nowość...-mruknęłam
-No to co wpadacie po meczu do mnie?-zapytał libero
-No czemu by nie...-odpowiedział Zagumny.
-No to super się załatwi i pojedziecie z nami autobusem!-powiedział Zibi.
-No okey! Wszystko super...ale wy się na meczu skupcie!!!A nie już o imprezie myślą...-powiedziałam oburzona.-Macie to wygrać bo jak nie to wam takie masaże zrobię, że oj nie chcecie wiedzieć.-pogroziłam Zagumnemu
-No i widzicie? Ona się na nas wyżywa!-Pisnął zawodnik z numerem  5
-Idź mi stąd ..ty.-powiedziałam i machnęłam ręką, a rozgrywający sobie poszedł-Psuje o mnie zdanie na dzielnicy...-zażartowałam, a chłopaki się zaśmiali.- A teraz spadać się rozgrzewać.
-Pa maleńka.-powiedziała ZB9, pocałował mnie i poszedł się przygotować do meczu
-Pa -odpowiedziałam i wróciła na swoje wygodne (czujecie ten sarkazm) krzesełka.

Mecz był zacięty i pełen emocji. Zakończył się wynikiem 3:2 dla Resovi, no a ja nie wiedziałam czy mam  się śmiać czy płakać. Z jednej strony wygrała Resovia, w której grał mój chłopak, a z drugiej Zaksa, w której grał mój przyjaciel i w której także pracowałam.Trudny wybór...Chyba jednak pozostanę przy...Kędzierzynie, oni potrzebują pocieszenia i wsparcia.

*************************
Cześć i czołem :D Jak tam wam mija nowy rok? Bo mi pracowicie :3 Ma nadzieję, że dobrze się czytało chociaż nie jestem z niego zadowolona i przepraszam za błędy wszelkiego rodzaju.
Widzę, że z rozdziału na rozdział jest coraz mniej komentarzy w rozdziale trzecim było 10 w czwartym 7 w piątym 4. Chyba się będziemy gniewać. Mam nadzieję, że to się jakoś zmieni, bo jak nie to będę zmuszona zawiesić bloga :c A tego chyba nie chcemy... Także czekam na waszą opinię choćby głupią buźkę :)
Zapraszam też tutaj i tutaj oraz pamiętajcie o lajkowaniu stronki Jedno serce, jedno bicie gra w siatkówkę moje życie
Nie wiecie kiedy będą w sprzedaży bilety na Ligę Światową ???
 Do następnego Yśka

Pięć

"Zaponę o dobrej i złej woli ,

Zapomnę o tym co męczy i boli.

Zapomnę sama o sobie,

Lecz nigdy nie zapomnę o TOBIE!!!"

<WŁĄCZ>

Obudził mnie budzik o 7:30. Śniadanie jest o godzinie 8:00, a trening o 9:00. trzeba się zbierać. Ciekawe co mi zrobi Tośka. I ciekawe czym zmył moją kredkę do oczu.

Szybko się ubrałam i ruszyłam w stronę pokoju Antonina i Fontelesa. Wpadłam tam bez pukania i zobaczyłam coś czego bym się nie spodziewała...tam było czysto!!!

-Co tu się stało?-wydukałam w stronę Łukasza, który siedział u nich w pokoju.

-Posprzątali...-powiedział najnormalniej w świecie-Takie to dziwne?-zapytał 

-Tak i to bardzo!!!-odpowiedziałam- Ale na temat przyszłam się zapytać jak poradziliście obie z moimi malunkami?

-Wiśnia nam przyniósł to CUDO!!!-Powiedział Antonin podnosząc mleczko do demakijażu

-To cudo to mleczko do demakijażu...-odpowiedziałam najnormalniej na świecie-Ale zaraz...TO MOJE MLECZKO!!!...WIŚNIA!!!

-No co szkoda mi ich było!-bronił się i zaraz dodał-I ciebie też mi będzie zaraz szkoda...-powiedział 

-Co ty pieprzysz?-zapytałam i poczułam jak się unoszę do góry..no tak Rouzier mogłam się domyślić -postaw mnie!!-Zaczęłam się kręcić i bić go po plecach, ale to nie pomagało. Nic nie odpowiedział tylko wrzucił mnie do wanny pełnej wody. ZAJEBIEEEEE!!!!

-Co ty odpierdalasz?!?!?!?-krzyknęłam na pól hotelu wychodząc z wanny.

-Nie podobał mi się ten strój...-stwierdził beztrosko 

-To nie mogłeś mi tego powiedzieć?!-warknęłam 

-To by było za proste...a tak przynajmniej mam dobry ubaw.-odpowiedział i zaczął się śmiać 

-Ja ci dam ubaw...-mruknęłam i ruszyłam do swojego pokoju, żeby się przebrać. Ja mu dam ubaw! Ciekawe czy będzie się śmiał jak mu zrobię masaż...Przebrałam się w nowe ciuchy i ruszyłam na śniadanie.
Szybko się z nim uwinęłam i zanim się obejrzałam już usieliśmy zbierać się na trening. Więc jako jedna z ostatnich osób weszłam do autokaru i krzyknęłam 

-Kogo nie ma niech się odezwie!-Nikt się nie odezwał więc krzyknęłam do kierowcy-Panie kierowco można jechać!

Usiadłam na swoje miejsce i czekałam aż w końcu będę mogła się spotkać ze Zbyszkiem. Nie widziałam się z nim około 2 tygodni. Ale się za nim stęskniłam.

Kiedy byliśmy pod halą Podpromie, zaczęłam się rozglądać za moim ukochanym, lecz nigdzie go nie widziałam. Podszedł do mnie Antonin i powiedział
-Spokojnie maja trening po nas.-spojrzałam na niego spod byka i ruszyłam w kierunku wejścia.
Trening dłużył mi się niemiłosiernie już nie mogłam wytrzymać w jednym miejscu. Kiedy usłyszałam, że drzwi na halę się otworzyły wstałam jak oparzona. Na sale weszli gracze Asseco, a pierwszy Zbyszek. Nie patrząc na nikogo podbiegłam do niego i uwiesiłam mu się na szyi, a zaraz potem wpiłam mu się w usta.
-Aww... jakie miłe powitanie.-powiedział seksownym głosem
-Też się cieszę, że cię widzę.-zironizowałam
-Oj no już misiu. Przecież wiesz, że cie kocham.-powiedział przyciągając mnie do siebie i całując
-Ja ciebie też.-odpowiedziałam
Naszą słodką rozmowę musiał przerwać...Ignaczak
-Ale zakochańce. No buzi, buzi...-powiedział i zaczął koło nas latać i cmokać
-Igła?-zapytałam
-Tak kochaniutka?-zatrzymał się na moment
-Coś ty brał?-zapytałam podejrzliwie podchodząc bliżej
-A co to przesłuchanie?-odsunął się kilka kroków
-Oj no Igiełko, ja się tylko o ciebie martwię...a tak poza tym to gdzie zgubiłeś swoją nitkę?
-Moja nitka wraz z guzikami została w domu.-odpowiedział-a właśnie będziesz na imprezie u nas?
-Może tak możenie...-odpowiedziałam wymijająco
-Będzie bo umówiła się z bąkiem, że zostanie dłużej i pomoże jej zabrać rzeczy.-powiedział sznurowadeł i zmarkotniał
-O widzę, że kolega też nie lubi pewnej osoby...-wtrącił swoje trzy grosze Zbyszek
-No i to nawet bardzo! Ona jest jakaś dziwna
-Ej ja tu jestem!-Krzyknęłam -I nie życzę sobie żebyście tak mówili! To moja przyjaciółka!
-No dobra już dobra!-powiedział Bartman
-Trener kazał się zbierać.-zawołał Felipe
-Już idziemy!-krzyknęłam- Pa kochanie, do zobaczenia na meczu.-powiedziałam do Zbyszka i cmoknęłam w usta.
-Pa zadzwonię do ciebie wieczorem.-powiedział i ruszył w stronę swoich kolegów.
Ja natomiast powędrowałam prosto do autokaru
************************
Oddaje kolejny rozdział w wasze łapki i czekam na szczerą opinię i proszę bez takich, że rozdział jest krótki bo wcale taki nie jest !
Zapraszam też do lajkowania mojej stronki Jedno serce, jedno bicie gra w siatkówkę moje życie  lajkujcie :D
Będę wdzięczna i tak sobie pomyślałam, że skoro na tamtym blogu był maraton to może w sylwestra dodam tutaj taki jeden mega długi rozdział ?? Zobaczy się
Całuski i do następnego :**

Cztery

" Pragnę twojej miłości,

smaku Twoich ust,

Twoich pieszczot,

miłych snów 

pragnę ciebie widzieć zawsze.

Mieć przy sobie choć twój cień,

chcę by to trwało wiecznie,

aż po ostatni mój dzień..."

<Włącz>

Kiedy autobus się zatrzymał wstałam z siedzenia i podeszłam do otwartych już drzwi, kiedy miałam już wychodzić obudził się Tośka. Oho ciekawe czy daleko zajdzie...

-Już dojechaliśmy?-zapytał rozglądając się dookoła
-Tak...-odpowiedziałam niepewnie. Do głowy wpadł mi szatański pomysł. Aczkolwiek nie darowałabym sobie gdybym nie zobaczyła jak Antonin zalicz glebę więc dodałam- Idziesz ze mną?...
-Jasne tylko wez...-nie dokończył bo runął jak kłoda na podłogę. Był to tak zabawny widok, że zaczęłam się śmiać. Mój śmiech obudził cały autobus. Czas na ewakuacje... Zdążyłam tylko powiedzieć Wiśni żeby mnie krył i wybiegłam z autobusu prosto do recepcji. Tośkę mam z głowy, bo wątpię żeby tak szybko rozwiązał sznurowadła...Stałam na środku recepcji i rozglądałam się po pomieszczeniu gdzie można się schować, lecz nic nie znalazłam. Uratowała mnie dziewczyna z recepcji.
-Pomóc w czymś pani?- zapytała
-Potrzebuje kryjówki, ale chyba jej nie znajdę...-odpowiedziałam zrezygnowana i zaraz dodałam-On mnie zabiją..
-Ale kto ?-Zapytała zdziwiona
-Dwunastu dwumetrowych facetów plus minus kilku ze sztaby...-odpowiedziałam szybko
-Wie pani co?...mogę panią schować po ladą...-powiedziała niepewnie
-Na prawdę?-zapytałam radosnym głosem
-Jasne niech pani wskakuje!-odpowiedziała entuzjastycznie
-A mogę wiedzieć jak ma na imię moja wybawczyni?-zapytałam włażąc pod ladę
-Monika. A ty?
-Lilka...
-Teraz cicho bo idą.-szepnęła
Siedziałam cicho jak mysz pod miotłą, dopóki nie przypomniałam sobie, że jeśli nie odbiorę klucza to bedę bezdomna. O nie...Myśl Lilka, myśl...Co tu zrobić ??? Wiśnia!!! Wyciągnęłam telefon i wystrugałam SMSa

" Pamiętaj o mnie :) "

Zaraz przyszła odpowiedź

" Zawsze :D" 

Zaraz przyszli siatkarze słyszałam śmiechy i strzępki rozmów, jedna z nich brzmiała tak:

Antonin: Zabije ją 

Wiśniewski: Taa... i ciekawe kto będzie cie potem masował...

Antonin: Pfff... miejmy nadzieję, że ma coś żeby zmyć to świństwo...

Wiśnia: Możliwe...

Po jakichś 25 minutach, gdy siatkarze się rozeszli wyszłam spod lady. Porozmawiałam trochę z Moniką i zadzwoniłam do Wiśni. Ten przyniósł mi klucz. Do wieczora siedziałam w swoim pokoju. Kilka razy pukał sznurowadeł (czytaj Antonin) ale nie otwierałam.

********************

No i mamy czwóreczkę jak wam idą przygotowania do świąt? Bo mi zajebiście (czujecie ten sarkazm)
Zapraszam do lajkowania https://www.facebook.com/pages/Jedno-serce-jedno-bicie-Micha%C5%82-Kubiak-ponad-%C5%BCycie/680069078702421?ref=hl
Z okazji świąt takie życzenia :D

Śniegu po pachy,

Smacznej kiełbachy,

Prezentów kupę,

Różdżki na dupę,

Do nieba choinki,

Oraz szczęśliwego wyskoku

Do Nowego Roku.

Trzy

" Przyjaciele są jak gwiazdy na niebie...

Chodź czasem ich nie widać to

 zawsze wiesz, że tam są..." 

<WŁĄCZ>

Antonin nie odzywał się do mnie aż do  następnego dnia. Ale kiedy trzeba było wymasować mu plecki postanowił jednak schować swoją dumę do kieszeni.

-Lili?

-Co?-odpowiedziałam pytaniem na pytanie 

-Jesteś na mnie zła?

-Nie odpowiada się pytaniem na pytanie...-powiedziałam obojętnie 

-Ale zła jesteś?-dopytywał się dalej 

-Nie nie jestem..

-Lilka a ty wiesz jak ja cię lubię?..

-Wim i co w związku z tym?-podpuszczałam go, bo dobrze wiedziałam o co mu chodzi

-I wiesz, żebym cię nie zamienił???

-Dobra już... kładź się wymasuje ci te plecy...-westchnęłam 

-Dziękuje kochana jesteś!-Powiedział i cmoknął mnie w policzek 

-Oj Tośka, Tośka z ciebie to duże dziecko jest. Dziewczynę byś se znalazł bo na starość sam zostaniesz!

-Do starości to mi jeszcze daleko...--odpowiedział spokojnie 

-Powiedzmy...-mruknęłam pod nosem 

-Coś mówiłaś?

-Żebyś się odprężył.

-A no spoko.

Po skończonym masażu wróciliśmy do domu. Ja udałam się do swojego mieszkania, a Antonin do siebie.

Te kilkanaście dni minęło bardzo szybko i zanim się obejrzałam siedziałam w autobusie jadącym do Rzeszowa. Atmosfera bardzo wesoła, jak na Kędzierzyn. Nie mówię, że to drętwe kołki ale większość to poważni ludzie. Ale nie Wiśnia, Antonin i ja. Od samego rana miałam dobry humor i postanowiłam zrobić Tośce pewien psikus. Oko za oko. On mi rozwiązał bikini to ja mu zawiąże... sznurówki!

-Ej Lilka co ty robisz?-zapytał Wiśnia wyglądając z nad siedzenia jak żuraw 

-Że ja???-zapytałam głupio 

-Nie krasnoludki!

-Ciszej..bo go obudzisz. A tego byśmy nie chcieli...

-Ale co ty robisz?-Ponowił pytanie 

-To jest taka mini zemsta...-odpowiedziałam tajemniczo

-A za co?

-Ty to za dużo pytań zadajesz.-odpowiedziałam trochę zirytowana.

-Oj już się nie złość... Wiesz, że tylko my nie śpimy???
-A wiesz, że mam taką fajną rzecz...zwie się kredką do oczu...
-Co ty chcesz zrobić?-zapytał przerażony Wiśnia
-Poprawić trochę ich wizerunek...-odpowiedziałam wyciągając kredkę
-Ale oni cię zabiją!-panikował
-Kochaniutki zabiją nas, nie mnie, nas. Ty mi pomożesz.
-Oj będziemy tego żałować..-powiedział odbierając ode mnie narzędzie zbrodni...
Możliwe...Kierowco za ile dojedziemy?
Powinniśmy byc po hotelem za jakieś 10 min.
-Dziękuję. A czy mógłby pan nic nie mówić , że dojechaliśmy?-poprosiłam
-Dla pięknej kobiety wszystko.-powiedział uśmiechając się.
-No nie przesadzajmy...-powiedziałam ze śmiechem zabierając się do pracy.
-Ej a jak nas trener wsypie?-zapytał Wiśniewski
-Nie wsypie!-odpowiedziałam pewnym tonem głosu
-Ale jak wsypie?-panikował
-Boże Wiśnia ale z ciebie panikarz!-przewróciłam oczami i z torebki wyjęłam karteczkę, na której napisałam wiadomość.                 

-Miejmy nadzieję, że zrozumie o co mi chodzi...-powiedziałam wracając na swoje miejsce.     

********************************************************
No to mamy trzeci rozdział
czekam na waszą opinię i wraz nie wiem czy chciałybyście  maraton na moim drugim blogu
zapraszam na nowy rozdział tutaj i tutaj
Czekam i buziaki :***



                          

Dwa

" Te chwile są z nami

i nikt nie zabierze ich dopóki my

będziemy wciąż tacy sami 

z radością odkrywać każdy nowy dzień"

~Bednarek~

Siedziałam w samochodzie Rouziera i czekałam na niego dobre pół godziny. Coraz częściej francuz zaczynał mnie denerwować. Korzystając z chwili wolnego czasu postanowiłam  zadzwonić do mojej przyjaciółki Majki, która obecnie mieszka w Rzeszowie. Ale jeszcze trochę i będziemy mieszkały razem.
-Siema!-Krzyknęła na powitanie
-Hej Maju! Co ta u cb słychać?
-A wiesz za wiele się od wczoraj nie zmieniło... Chociaż nie! Mamy zaproszenie na imprezę do Ignaczaków!-Powiedziała radośnie, hm... imprezka ciekawe.
-A kiedy konkretnie? Bo nw czy będę miała czas.
-Za dwa tygodnie po meczu Resovi i Zaksy. Co ty na to? Została byś jeden dzień dłużej, ja bym się spakowała i pojechałybyśmy obie moim samochodem. Co?- zapytała
-No jasne!-odpowiedziałam! Byłam mega zadowolona, że będziemy razem tylko... no właśnie albo aż! Jest taki jeden mały problem.-Majka tylko jest taki jeden mały problem!
-Mały?-zapytała zdziwiona
-No nie do końca bo ma dwa metry i nazywa się Antonin!-powiedziałam szybko jakbym bała się odpowiedzi, a przecież doskonale wiedziałam jaka  będzie. I wcale się nie pomyliłam.
-Tak wiem! O nim się nie da zapomnieć! Najwyżej będę go unikała!
-Tak tylko to będzie trochę trudne bo on mieszka na przeciwko mnie i też jest moim przyjacielem.
-Domyślam się...
-Chyba nie masz mi tego za złe, że się z kimś zaprzyjaźniłam?
-No co ty! Mam tylko pretensje czemu to musiał być on ???
-Oj już skończ! Wcale nie jest taki zły! Przystojny, miły, zabawny...-Zaczęłam przekonywać przyjaciółkę
-Tak egoistyczny, wredny dupek!- Dokończyła moją wypowiedz
-Majka! Jest dla mnie tak samo ważny jak ty! Więc nie przeginaj pały!
-Dobra już nic nie mówię! Tylko ostrzegam przez niego będą problemy i to duże!A teraz muszę iść. Pa
Powiedziała i rozłączyła się. Po minucie do samochodu wsiadł Antoni.
-Co się stało ?-Zapytał
-Zamknij się!-Warknęłam jednak zaraz zaczęłam kontynuować wyliczanie co zrobił Rouzier.-Przez ciebie pokłóciłam się z Majką! Poparzyłeś mnie kawą. Zatrzasnęłaś na balkonie. Wepchnąłeś mnie pod prysznic... w ciuchach. Zgubiłeś mój ulubiony wisiorek. Musiałam udawać twoją dziewczynę... Bleee...-powiedziałam kiedy przypomniałam sobie całą sytuację.
-Nie podobało ci się?-Zapytał
-NIE! Było mnie chociaż uprzedzić, żebym mogła się przygotować psychiczne!
-Przecież cię uprzedziłem!
-No faktycznie 5 minut przed przyjściem twoich rodziców!
-Dobra nie było tematu. Zaraz będziemy przed blokiem.-Próbował zmienić temat. Ale nie ze mną takie numery.
-Nie tak szybko kochaniutki! Ja jeszcze nie skończyłam. -Powiedziałam
-Kontynuuj.-powiedział zrezygnowany
- No co ty Antoś przecież to nawet połowa nie jest.- położyłam mu rękę na ramieniu i zaraz dodałam- Wymiękasz ??
-Wiesz myślałem, że będzie tego mniej.
-Nie myśl, bo ci to nie wychodzi!-powiedziałam pokazałam mu język.-A jak już jesteśmy przy tym co zrobiłeś to jednej rzeczy ci nigdy nie wybaczę!
-Jakiej?-zapytał zdziwiony
-Zgadnij!
-No weź powiedz!
-Nie sam się domyśl.
-No dobra... a o co chodziło z tym bąkiem ?
-To długa historia...
-Ale chodziło o mnie.
-To było pytanie czy odpowiedz?
-Nie ważne...Czemu ona mnie tak nie lubi?-zapytał
-A ty czemu jej nie lubisz?
-Bo jest : opryskliwa, wredna, chamska, wulgarna, pyskata, agresywna i gadatliwa.
-Ona ciebie opisała w trzech słowach...
-Tak jakich?! Przystojny, mądry, inteligentny?
-Egoistyczny, wredny, dupek...
-Ty też tak sądzisz?
-Nie..ja bym to ujęła tak: egoistyczny, wredny, przystojny, dupek z poczuciem humoru.
-Trzy, dwa, jeden FOCH!!!
-No Tośka.... Antonin...Antoś... nie gniewaj się...

Antonin nie odzywał się do mnie do końca dnia. Ciekawe kiedy mu przejdzie. Znając życie rano będzie po staremu.



*************************************************************

Jestem mile zaskoczona ilością komentarzy :D
Jesteście kochani, nie zamieniłabym was za żadne skarby :***
Co do rozdziału-zostawiam go w waszych rękach :D
zapraszam : na nowy rozdział
oraz na prolog
Mam nadzieję, że nie macie mnie dość :D
Buziaki Yśka :**